Vandaag ging ik er eens op uit met mijn vader, iets wat eigenlijk nooit gebeurt. De dag begon al redelijk vroeg, om 8 uur zouden we vertrekken. Het werd iets later maar dat maakte niets uit. Al snel waren onderweg naar een leuke stek tenminste, dat was het de vorige keer toen ik hem bezocht heb. Ditmaal was het even zoeken voordat we er waren maar we kwamen er uiteindelijk toch, snel alles uitpakken en vissen maar. Het duurde even voordat alles helemaal gereed was, want er stond een zeer vervelende koude wind op deze stek, die rechtstreeks vanaf het nabij gelegen meer kwam. Maar goed, eenmaal aan het vissen duurde het een poosje en kreeg ik eindelijk een aanbeet op mijn BusterJerk II, die ik er maar weer eens aan had geknoopt. De snoek miste hem tot 2 maal toe, ook bij de volgende inworp gebeurde precies hetzelfde.
Ook nu bleef het weer een tijdje stil. Na een goed halfuur kwam de Fatso 10 er weer aan en moest geluk brengen, maar helaas sloeg de draad om de voorste dreg, dus snel indraaien en ja hoor, weer een snoek die een poging deed maar hem totaal miste, iets wat niet vreemd was met zo’n snelheid over de oppervlakte. Regelmatig was er leven aan de kant van vis die weg dook, maar aanbeten kwamen er niet meer. Op naar een andere stek, helaas was dit erg moeilijk want door de vele regenval van de laatste dagen was het water vaak erg bruin. Dit zorgde voor veel stekken die niets op leverden, tot op een gegeven moment mijn vader iets riep dat hij iets gehaakt had, het bleek een valse gehaakte giebel of een kroeskarper te zijn waarschijnlijk, maar van een gigantische afmeting van rond de 40cm. De vis werd in het water van de haak ontdaan, maar rustig weg zwemmen deed hij niet. Hoe deze vis ooit zo groot is geworden is voor mij een raadsel, want het leek net een banaan zo’n kromme rug had ie en recht zwemmen kon ie niet.
Ook op deze stek werd geen roofvis geland, dus weer verkassen naar de stek waar ik vorige week aardig succes had gehad in korte tijd. Dit keer waren er nog veel meer vissers dan de vorige keer, maar kreeg ik ook nu weer een mooi aantal missers voor de kiezen en verder niets, ook dit keer weer op de Buster terwijl hij stil hing!! Vreemd, de vissen waren vandaag niet op scherp. Bijna door de helft van Friesland gereden en geen fatsoenlijke vis gevangen alleen gigantisch veel missers!!! Zwaar teleurgesteld, gingen we weer naar huis, het kon niet altijd raak zijn. Ik besloot om het toch nog even een uurtje te proberen bij de vijver bij ons achter op nog geen 100 meter lopen. Ook hier werd ik niet vrolijk, de lelies waar ik de laatste tijd geen last meer van had gehad, kreeg ik nu wel last van. Ze waren waarschijnlijk gegroeid iets wat me vandaag in andere wateren ook al was opgevallen. De lelies groeien weer opnieuw en zijn onderwater gewoon groen. Ik gaf niet op, want hier zit altijd vis, alleen dit keer niet. Dus dan maar de rest van de vijver uitkammen. Na een kleine 20 inworpen was het hier toch nog raak!!! De vis verzette zich hevig, of hij nu groot of klein was werd niet snel duidelijk. Na enkele keren door de slip te zijn gegaan gaf hij zich over.
Een rover van 63cm met richtingsgevoel.
Ook nu was het weer op de Fatso 10, maar nu wel raak iets wat vandaag eerder was mislukt net als met de BusterJerk II. Ik viste nog een klein halfuur door en op de kant waar de wind op stond viel me iets vreemds op, allemaal kleine dooie visjes of visjes die ver die kant op waren.
Zonnebaarsje.
Ze voelen zich goed thuis in onze water maar zouden ze hier dan toch niet thuis horen?? Een zachte winter, maar toch zwaar genoeg om het water zo koud te krijgen dat de kleintjes van dit jaar het niet aan kunnen?! Zouden ze te dicht bij kanten leven en is het weer te snel omgeslagen?! Kan iemand het verklaren waarom de kleine zonnebaarsjes dood gaan?
Graag reacties in het gastenboek of via mail.
Willem Boersma