"Zoekt nog een vismaat voor zaterdag", dit was de zin die ik zag staan in de naam van Volkmar Strikkers op MSN. Ik had die avond al een afspraak, dus wist niet zeker of ik het wel zou halen. Maar aangezien het al vroeg donker was zou het wel kunnen. Er was nog een gegadigde, maar deze kreeg een ongeluk met zijn auto, dus had ik zeg maar een geluk bij een ongeluk. Rond 8 uur reed ik richting IJsselmuiden, een aardig eindje rijden, dacht ik! Dit viel gelukkig mee, maar de hoeveelheid sneeuw onderweg was behoorlijk
Om 09:00 kwam ik aan in IJselmuiden en een klein kwartiertje later reden we richting de boot van Volkmar. Hier aangekomen begon heel wat ellende. De motor wou met geen mogelijkheid starten, dit gooide behoorlijk wat roet in het eten en verpeste onze hele visdag. Na heel wat heen en weer gescheur en het repareren van de motor bij Volkmar thuis, werkte hij weer, dus weer naar de boot, hier starte de motor echter weer niet. Dus besloten we om de nieuwbouwwijk maar wat af te gooien, ik moest natuurlijk niet met lege handen naar huis. Het sneeuwde behoorlijk door daar in IJsselmuiden en de kou was er niet minder om. De snoeken waren sloom, na wat slome aanvallen op de Guus Yellowperch, ving Volkmar met de vliegenlat uiteindelijk een snoek van in de 70. Even snel wat foto's en weer terug.
De streamer vol gegrepen.
Volkmar met zijn mooie snoek.
Alweer wat missers later, zei Volkmar, bij die worp vang ik altijd één. Dus ik een paar keer die worp maken en ja hoor, wederom een snoek met die worp. De snoek zat niet geweldig gehaakt en toen de snoek wat drukker werd, schoot de haak los en moest Volkmar de snoek ook weer loslaten. Helaas, maar we hebben de snoek een beetje gevangen.
Onder een duiker, kreeg ik een aanbeet van een snoek, de snoek werd even gehaakt, maar schoot weer los. Even later was het Volkmar die deze snoek even mocht voelen, ook bij Volkmar wist de snoek bij de kant te ontsnappen. Wederom op aanwijzen van Volkmar maakte ik wat worpjes bij weer een andere duiker. Bij de eerste worp ging meteen een snoek achter de ratelshad aan. Deze aanval zorgde voor een behoorlijke scheur in de staart van de shad, bij de worp erna, hing de snoek en kon ik met deze prachtige snoek op de foto. 67cm was deze dame en voor het eerst dit jaar, mocht ze sneeuw voelen op haar kop.
Een leuke snoek, die bij de 2e aanval de shad goed naar binnen zoog.
Helemaal in de keel.
Jammer dat de boot niet wou meewerken vandaag, met het redelijk kalme weer was het zeer zeker een mooi dagje geweest. Binnenkort zal Volkmar een nieuwe motor hebben, dus dan moet ik die kant maar weer eens oprijden...Ik heb er nu al zin in.