Wietze had vrijgenomen om vandaag met ons te gaan vissen. tijdens een korte pauze van zijn werk stond hij gister al te watertanden toen wij bij een vijver in buurt bezig waren. Al snel was de volgende dag aangebroken en waren we op weg naar een prachtig natuurgebied. De openingscore liet niet lang op zich wachten. Jornt trok een leuk snoekje onder het ijs vandaan.
De eerste, notabene onder het ijs vandaan.
Hierna kreeg Jornt meerdere malen een aanbeet van een leuke snoek. De snoek volgde zijn Guus Yellowperch, maar deze bleef steeds niet hangen. In de buurt lag wat ijs en het viel Wietze op dat hieronder allemaal kleine visjes zaten. Het leken net kikkervisjes bij elkaar die aan een plant hangen.
Genoeg speldaas.
We waren niet de enige die op de hoogte was van deze visjes, een grote stofwolk duidde erop dat de snoek die Jornt's kunstaas steeds miste ook volop aan het jagen was en bekken vol onder het ijs vandaan haalde. Een stuk verderop kreeg Wietze een behoorlijke snoek achter zijn kunstaas aan. Helaas bleef het bij deze ene aanval. Jornt had ondertussen zijn dreggen vervangen van de Yellowperch, want hij had alweer een snoekje gelost terwijl Wietze en ik nog druk bezig waren de mooie snoek te vangen die eerder miste.
Op de terugweg natuurlijk weer op dat plekje proberen met al die visjes in de buurt. De snoek lanceerde meteen weer een aanval op de Yellowperch, maar miste volledig, ik gooide mijn geleende bucktailspinner naar de draaikolk en binnen no-time hing de snoek eraan. Snel landen, meten en weer terug. Deze vis bleek 64cm te zijn.
Na zo vaak missen, het langzaam vissende aas zonder enige moeite pakken.
Wietze kwam even kijken naar de vis en liep daarna alweer verder, terwijl ik nog even napraat met Jornt, schreeuwt Wietze dat hij alweer een misser had. Jornt en ik liepen erheen en gooiden de plek ook wat af. Het bleef even stil, maar toen ineens greep de snoek mijn bucktailspinner. Helaas bleef de snoek niet hangen en liet hij zich niet weer zien, maar wat een actie en de topstek moest nog komen. We liepen zo starig aan die kant op en we zaten al druk te verzinnen wat komen zou. We hebben zoveel activiteit en de snoeken waren vorige keer ook al zo los hier. Het water ligt er prachtig bij, een stevige wind blaast een kabbeltje over het water en de weerspiegeling van de blauwe lucht maakt het water ook blauw. De gouden rietkragen met af en toe een open plek, geven wat beschutting tegen de wind en maken er een prachtig plaatje van. De 3e snoek van de dag meld zich, een mooie snoek van 68cm zag wel een lekker maaltje in de bucktailspinner en kwam even kijken op de kant.
Een prachtige snoek in een prachtige omgeving.
Hierna was het even stil, we besloten terug te lopen en een ander stuk te proberen, natuurlijk visten we nog wel wat plekjes af die er prachtig uitzagen, dit was niet geheel zonder succes. Wietze riep dat hij een snoek had gehaakt, deze snoek bleek 68cm te zijn en deed het leuk aan het nieuwe "gereedschap" van Wietze.
Wietze met zijn eerste van de dag, ook 68cm.
Toen we voor de 2e maal bij een prachtige bruggetje aankwamen, positioneerde ik mijn bucktailspinner met de wind mee precies onder de brug. Ik liet hem een beetje zinken en begon toen rustig te draaien, ineens werd de spinner bruut gestopt en een mooie snoek werd onder de brug vandaan getrokken. Meteen viel op de dat kop erg groot was, maar het lichaam niet echt. Toch een prachtige 70er die ik aan de haak heb. Jornt probeert de snoek te landen, maar tijdens het schudden van zijn kop beland één dreg in de jas van Jornt, het gewicht van de snoek zorgt ervoor dat de haak losschiet en de snoek los is. Met Jornt nog aan de haak zie ik de prachtige snoek wegzwemmen. Ach jah, dan maar een snoek van 1 meter 90. Niks aan te doen.
Wiezte had de smaak te pakken, want al snel had hij zijn 2e snoek eraan. Hij dacht eerst dat het weer een tak was die je zo even lostrekt van de bodem, tot de "tak" begon te bewegen. Een snoek van 69cm had de tandemspinner van Wietze te pakken.
De "tak" die leefde.
Na een lekker stuk chocolade wat ik even had meegenomen visten we weer verder, even bijtanken af en toe en praten over wat hopelijk komen gaat. Helaas bleef het een tijdje stil. De snoeken lieten even niks van zich horen, tot ik mijn spinner bij een boom tegen de kant aan gooide en meteen een snoek zag volgen, missen, draaien en alsnog pakken. Tijdens de dril schoot de snoek los, dat was toch weer een leuke 50er geweest. Wederom een stilte, op de plek waar ik een hele dikke snoek miste blijft het stil. Wietze is wat achtergebleven en Jornt en ik praten wat over het kunstaas wat we er vandaag aan hebben. We zien Wietze steeds dichterbij komen en zo vissen we weer met ons drieën verder. We hebben het er net over dat we op dit stuk nooit wat vangen als ik een draaikolk zie verschijnen achter mijn spinner en niet veel later een snoek haak.
Op het stuk waar we nooit wat vangen, 66cm.
Jornt stond ook alweer een tijdje "droog" en tijdens de terugreis visten we hetzelfde stuk natuurlijk nog eens secuur af. Ik kom even bij Jornt staan en zie vlakbij de kant een snoek op Jornt's kunstaas knallen. Een leuke snoek voor Jornt, wat één snoek wel niet met je "humeur" kan doen.
De vertrouwenbooster voor Jornt.
Wietze was inmiddels verder gelopen en had een dikke deining gezien. Hij zei dit tegen mij en gaf mij toestemming om het even te proberen. Ik gooi mijn bucktail langs de kant en meteen zie ik in het heldere water een prachtige snoek erachter aan schieten en volledig missen. Ik schat de snoek ergens in de 70cm en natuurlijk gooien Wietze en ik meteen het stuk af. Jornt had wat koude vingers en ik vroeg even of hij erbij kwam staan om te kijken, dit zou "geluk" brengen. Jornt kwam bij me staan en ik was druk aan het vertellen over hoe de snoek de eerste keer miste. Ik maak wat worpjes en verwacht er niet veel meer van, als ineens de snoek uit het niets opdoemt en de bucktail volledig inhaleerd.
Een prachtige vis van 83cm
Volledig naar binnen gewerkt die bucktail.
Het einde van de dag nadert, we zijn bijna weer op het beginpunt van de topstek als ik een tik voel. Meteen erna komt er een enorm kolk naar boven. Een flinke snoek wordt er gezegd, we gooien het stuk af, maar geen enkele beweging wordt er vernomen. volgende keer maar weer even op dat plekje gooien. Omdat ik een weekendje weg zou, moest ik vroeg naar huis dus we liepen alweer naar de auto toe, terwijl we onderweg natuurlijk nog wat stekjes afgooien. Op een plek waar Wietze al eens een snoekje ving, en Jornt en ik nooit wat vernemen, zie ik een deining achter mijn bucktail. Meteen erna volgt een tik en ja hoor, nummer 5 van de dag dient zich aan. Met 63cm maakt dit je laatste worp ook nog eens goed.
Een leuke afsluiter voor een superdagje.
In totaal vingen we vandaag 9 snoeken. Jornt had er 2(53cm en 67cm), Wietze had er ook 2(68cm en 69cm) met Jeroens bucktail ving ik er 5(64cm, 68cm, 66cm, 83cm en 63cm). Bedankt Jeroen voor het lenen, ik kom binnenkort langs, samen met Jornt om even wat te fabriceren.