Toen ik woensdag met Jornt aan het bespreken was, wanneer we weer even zouden vissen, keek ik naar het weer voor aankomend weekend. De vooruitzichten waren goed, dus voorzichtig werd het karpervissen genoemd. Jornt vond het een goed idee en zo was al snel de keuze gemaakt om te gaan karpervissen.
Dezelfde dag ben ik begonnen met het maken van de boilies. Ik had vorig jaar voor het eerst gekozen om zelf boilies te gaan maken. Dit doordat mijn enthousiasme was gewekt door het lezen van verhalen op verschillende karpersites en verhalen van medevissers in mijn omgeving. De eerste keer vissen, resulteerde na 4 jaar eindelijk weer eens op een karper, een schubkarper van 76 cm en ongeveer 20 pond. Ik had van vorig jaar nog aardig wat mix over en heb hiervan eerst een halve kilo van gemaakt. Donderdag begonnen met voeren en donderdagavond een kilo boilies bijgemaakt. Vrijdag weer een halve kilo gevoerd en toen was al snel de dag aangebroken dat het moest gebeuren.
Omdat ik vrijdagavond altijd wedstrijden darts heb wat nogal laat afgelopen is, moest ik maar even doorbijten toen om 05:00 mijn wekker ging en ik rond half 2 pas in mijn bed lag. Maar jah, je moet er toch wat voor over hebben. Na het opstaan en het klaarmaken van alle spullen en natuurlijk, het opladen van de fiets. Ging ik om 06:00 die kant op. Halverwege de rit, kon ik mezelf wel voor de kop slaan. Door het nagaan van alles wat ik nodig heb om te vissen op karper vergat ik natuurlijk het belangrijkste, de boilies lagen nog mooi in het hok en zo kon ik het eind weer terugfietsen om de boilies te halen. De woorden zal ik maar niet allemaal herhalen, maar ik denk dat jullie het allemaal wel kunnen voorstellen.
Hierna ging het allemaal voorspoedig en was ik al snel aan het vissen, tijdens het optuigen van de 2e hengel krijg ik al een klein twijfelachtig runnetje, helaas niet een echte doorzetter. Toen ik de 2e hengel had ingegooid, kon het wachten beginnen. Op een gegeven moment zag ik een spoor van bellen boven komen en niet lang daarna zag ik een karper azen aan het oppervlakte. Na ongeveer een uur zonder enige actie begon ineens uit het niets 1 optonic te leven. Kleine piepjes en tikjes op de top van de hengel, dan weer even stil en toen ineens gebeurde het. De optonic begon te piepen en de hengel trok krom, ik sloeg aan en meteen begint mijn slip te gieren. Na al die kleine snoeken van de laatste tijd, was dit wel even andere koek. Grote golven ontstonden in het water en de karper vloog van links naar rechts. Toen ik de karper voor het eerst zag, zag ik tot mijn verbazing dat het een spiegelkarper was. De eerste voor mij, in mijn leven. Het karpernet wat ik had gekocht op de hengelsportbeurs, kwam goed van pas en zo lag de karper al snel op de kant.
De karper net na het landen.
De karper was prima gehaakt, mooi in de onderlip en hierdoor was het onthaken snel gedaan. Nog even een foto met de trotse vanger en een foto van de schubben en de karper kon weer snel terug in haar element.
De karper van 67cm.
De prachtige schubben van een spiegelkarper.
Niet lang hierna, kwam Jornt ook en versterkte mij met een extra karperhengel. Zo lagen er drie karperhengels op rij te wachten tot ze krom konden staan om de volgende karper op land te trekken. Jornt miste nog een mooie aanbeet, omdat hij vol verbazing stond te kijken dat het toch mogelijk is om karper te vangen. De rodpod met materiaal stond er prachtig bij, maar er werd geen karper meer verleid tot bijten.
De rodpod in volle glorie.
Het drie uren slapen van de nacht ervoor speelde de hele dag al parten en Jornt zou uit eten met de vriendin dus om 16:00 sloten we de dag af. Toch weer een leuke karper gevangen en het weer wordt er alleen maar beter op, dus die 20 stuks die ik wil vangen dit jaar, moet geen probleem zijn.