Vandaag werd een sneeuw, hagel en zonneschijn voorspeld. Vooral het laatste hebben we meegemaakt en enkele spatjes natte sneeuw. De kou was wel degelijk aanwezig en met een snijdende wind hadden Jornt en ik toch beter onze mutsen wel mee kunnen nemen. Met koude oren en alles wat wel niet meer koud was, begonnen we met vissen. De zon liet onze Busters blinken in het water. Vlakbij de kant, laat ik de buster langzamer gaan, kleine tikjes en dan laten suspenden. Ik haal de Buster omhoog en dan zie ik meteen een draaikolk. Helaas was de Buster al uit het water, de 2e worp wordt gemaakt, een deining doemt op achter mijn Buster. De snoek pakt mijn buster en gaat gelijk door de slip. Door het heldere water is te zien dat het om een snoek van dik in de 70 gaat. Ik voel een haak loskomen, ik zie dat de snoek met alleen de achterste dreg gehaakt zit en op dat moment schiet de snoek ook los, 1-0 voor de snoeken.
Vele worpen verder staat Jornt zijn handen op te warmen, ik gooi rustig verder. Ondertussen drijft er een donkere wolk over ons heen en begint het zachtjes te sneeuwen, natte sneeuw. Ik merk op dat, wanneer het donker weer is, de snoeken altijd bijten in donker kunstaas, apart maar waar. Jornt doet na enige twijfel zijn Salmo slider eraan en begint ook weer te gooien. Dan is het mijn beurt om de handjes even een warm plekje te geven. Jornt staat te tikken en dan schiet er ineens een stoot adrenaline door hem heen. Hij kijkt me aan en gaf aan dat het een dikke felle tik was, terwijl hij dit zei, kwam de slider boven drijven en werd op dat moment ook meteen gepakt door een snoek. Wat enorm bruut, eerst missen en dan de prooi maar even van het oppervlakte halen.
De prachtige rover.
De worp erna haakt Jornt weer iets, helaas zit hij zo vast als een huis en zal deze snoek van 68cm als laatste vis moeten beschouwen die ooit is gevangen met deze slider. We lopen naar waar de slider ongeveer moet zitten en pakken de kunstaasredder. Ondertussen sta ik wat te gooien terwijl Jornt zijn slider probeert terug te krijgen. Hij haalt een mega dikke boomstronk naar boven, maar de slider blijkt niet op dit stuk hout vast te zitten. Ik ben ondertussen wat verder op gaan staan, en sta al een tijdje te gooien op een plek. Dan komt de zon er weer even door, meteen die worp klapt er een mooie snoek op. Dit is een zware, ik roep Jornt dat ik waarschijnlijk de lang verwachtte meter dan toch te pakken heb. Onderwater schudt de snoek bruut met haar kop heen en weer, wat een kop en wat dik is dit beest. De haak lijkt niet goed vast te zitten, dus Jornt pakt de snoek en tilt deze de kant op. Snel onthaken even meten...hey, 92cm...moddervet én een kronkeltje bij de staart. Dezelfde als 1 december? Ja dus, alleen nu zoveel 100 meter verderop. Even op de foto en snel weer terug.
Deze dame is zich aan het volvreten voor de koude winter.
De snoek zwemt rustig weer de diepte in en ik pak mijn spulletjes weer in voor een volgende snoek. Ik gooi mijn buster weer in en op exact dezelfde plek, waar de 92er net mijn Buster had gepakt, was het weer raak. Een snoek van 60cm zat in de buurt van het monster en wou ook graag mijn Buster hebben. 2 worpen, 2 snoeken, dat gaat de goede kant op.
Op een gevaarlijk plekje, want een snoekje van 60 zal geen partij zijn voor de dikke dame.
We besloten een ander plekje op te zoeken. Gastvisser Theun was ook aan het vissen en we besloten daar even heen te rijden. Toen we aankwamen hing Theun half in een boom, een vismaat van hem, zat vast in een boom aan de waterkant en met wat hulp van mij, kon Theun uiteindelijk het kunstaas uit de boom halen. Ondertussen was een andere vismaat alweer wat verder gelopen en toen wij weer begonnen met vissen, ving deze een mooi gevuld snoekje, hou het gastverslag van Theun in de gaten.
In dit prachtige water wilden Jornt en ik ook graag wat vangen, een schitterend stekje aan de overkant deed ons besluiten om even een eindje te gaan lopen. We wilden daar even proberen en onderweg kwamen we een prachtplek tegen. Een brug, met ernaast een steigertje. Ik nam plaats op het steigertje en gooide een paar keer van de brug af. Er zou toch één moeten liggen bij deze brug. Ik ga op mijn knieën zitten en gooi de Buster onder de brug door. Ik tik hem er rustig onderdoor, maar krijg geen reactie. Nog maar een keer dan, wederom tik ik de Buster rustig naar me toe. Weer niks? De Buster komt boven, hangt aan de oppervlakte, ik sta op en boem, een snoek komt recht onder de Buster tevoorschijn en pakt de Buster.
In een prachtomgeving snoeken vangen, wat wil je nog meer?!
Tijd voor koffie. Terwijl we een bakje koffie drinken komt er een grote zilverreiger overvliegen. Door de ondergaande zon, lijkt de vogel bijna oranje te zijn, helaas te ver weg voor een foto. Het is mooi geweest, we nemen nog een paar worpjes mee als we weer terug lopen naar de auto. Een prachtig dagje, mooi weer, wederom een dikke snoek, alleen jammer van Jornt zijn slider.