Het weer, lekker fris en een stevig windje, gecombineerd met een heerlijk stralend zonnetje. Tijd om eens te gaan snoeken. Samen met mijn vriendin Meta er op uit. Ik had de tip gekregen om eens de vaartjes in Jubbega te gaan ‘beroven’ op snoek. Dus de auto in, spinhengeltjes mee en rijden maar. Na een kleine drie kwartier kwamen we aan bij de betreffende vaartjes in Jubbega. Pikzwart water, waar je ongeveer 20-30 cm diep kon kijken, mooi helder water dus. Toch gauw proberen om hier wat te gaan vangen. De auto op een dammetje gezet, alles uitgeladen, hengel bewapenen met een Ultimate spinnertje klasse 4 en hoppa, gooien maar. Na 3 keer gooien voelde ik dat ik vast kwam te zitten, shit, weer waterplanten zeker… Maar na een klein maar heftig trekje werd de hengel zowaar bij mij uit de handen getrokken! Bingo, snoek! Nu al? Wow… dat is heftig en ook vrij vlot… De punt van de hengel stond in een mooie hoepel gebogen… Echter ik stond op een plek waar het bijna onmogelijk was om dit diertje te gaan landen, en ik had ook geen idee hoe groot hij was, maar aan de kracht van de run te voelen was dit waarschijnlijk de grootste die ik tot nu toe aan mijn kunstaas heb gekregen.
Dus terug naar het dammetje waar de auto stond, ik moest met één hand de hengel om een boom heen halen aangezien die in de weg stond. Gauw naar Meta en vragen of ze het fototoestel kon pakken. Aangekomen bij het dammetje vond ik de plek om de snoek te gaan landen. Ik had geen laarzen mee of wat dan ook, want ik wilde alleen maar even proberen… Zo zie je maar weer, nooit onvoorbereid op pad gaan als je gaat snoeken! Toen de rug van de snoek boven kwam zag ik dat dit inderdaad wel een snoek zou zijn voor mijn PR. Het huidige persoonlijk record stond bij mij op de befaamde 55 cm (niet lachen) dus ik ging dit best overschrijden. Eerst maar wachten tot de snoek wat was uitgeput, zo’n wild beest aan je vingers leek me ook niet een geweldig strakke actie… Meta heeft gauw een foto kunnen maken tijdens mijn dril:
De dril en de aankomende spanning.
Na een minuut of vijf bleek mevrouw snoek al aardig moe te worden en kon ik de vingertjes toch nog achter d’r kieuwen krijgen. Toen bleek dat ze toch al aardig zwaar geworden was en dat mijn oude PR inderdaad ging sneuvelen.
Mevrouw snoek.
Snel onthaken en de meetlint erbij pakken, en ja! 83 hele centimeters (ik kijk niet op millimetertjes) schoon aan de vingers. Ook bleek dat mevrouw snoek een keer was aangevallen aangezien ze een hoop bijtwonden op haar zijkant had zitten… Dus hier zit nog grotere snoek die heftig haar territorium aan het verdedigen is… Dat belooft nog wat! Helaas hebben we geen aanbeten meer kunnen krijgen behalve de broodnodige waterplanten…
83cm schoon aan de vingers.
Al met al toch nog een geslaagde dag, hier kan ik eerst nog even op teren. Maar je wilt meer, dus hopelijk kan ik met mijn (oerlelijke) gloednieuwe Rapala Jointed (Blue Boy) nog meer scoren.
Robert van der Veer.