Een middagje op snoek(baars) stond in de planning. De auto werd volgeladen met allerlei kunstaas en ik reed naar een gemaaltje in de buurt. Er zat iemand te vissen dus besloot ik verder te rijden naar een klein gemaaltje/watervalletje. De witte twister werd aan het draad geknoopt zonder onderlijntje. De eerste worp voelde ik meteen een tik en ik zag hoe een mooie maat snoek mijn draad zonder enig probleem doorbeet. Met mijn twister nog in de bek zag ik de snoek wat verbaast liggen en toen met een enorme klap wegzwemmen. Die twister is de snoek binnen een paar dagen wel weer kwijt, dus veel last zou ze er wel niet van hebben.
Verder kreeg ik geen activiteit meer op dat stekje, dus ik besloot nogmaals langs dat gemaaltje te rijden en toen zag ik dat die man een eindje verderop zat te vissen en dat ik daar gerust even kon gaan vissen. Al snel stond ik met een twister in de stroming te gooien en omdat ik die snoek eraan had gekregen op het andere stekje, had ik er een ijzerdraadje aangedaan. Blijkbaar ziet de snoekbaars dit toch en geen enkele aanbeet werd geconstateerd, of toch niet...een tik op mijn hengel, ik sla aan en....vast!! Goed vast, mijn draad knapt na een tijdje proberen los te komen!
Ik pak een klein, dieplopend plugje en begin weer te gooien. Al snel voel ik een tik en een klein snoekbaarsje komt aan de oppervlakte, helaas schiet hij los. Niet snel daarna, nadat ik een worp langs een rietkraag had gemaakt, voel ik een tik en een mooie weerstand. Een snoekbaars denk ik aan, maar aan de oppervlakte zie ik dat het een snoek is, wederom knapt mijn draad en even later zie ik mijn kleine plugje drijven, die verdwijnt in de stroming. Dit was wederom een knappe snoek, rond de 90 cm. Ik besluit de rapala jointed er aan te doen MET een ijzerdraad om te proberen die snoek te vangen. Ik sta bij de stroming en gooi langs de rietkraag, de plug is bijna weer bij mijn voeten als ik een enorm doffe dreun voel. Een leuke dril begint, en bij de eerste glimp van de grote vis, zie ik dat het een snoekbaars is. na alle pech van de rest van de dag, zag ik de snoekbaars al losschieten en dat wou ik natuurlijk niet laten gebeuren, de eerste de beste kans die ik zou krijgen om de vis te landen wou ik ook benutten dus ik ging op mijn knieën zitten. Bij de eerste kans pak ik de vis achter de kop en til de vis op de kant. Dik in de 80 was mijn schatting, misschien wel 90 cm.
De snoekbaars net na het landen.
Ik onthaak de vis en pak het meetlint, ik begin te meten en mijn schattingen bleken toch wat enthousiast, 81 cm haalde deze dikke vis. Ik kijk om me heen, niemand in de buurt om een foto te nemen. Ik zie een paaltje en zet mijn camera erop, stel de timer in de ga er voor staan met de vis. Toch nog een foto met de 81 cm grote vis en de trotse vanger.
Een prachtige vis met de trotse vanger.
Hierna ging ik al snel naar huis, dit zou toch niet meer te overtreffen zijn.