Vandaag stond een dagje snoeken met doodaas geplanned samen met mijn vader. Natuurlijk moesten er wel aasvissen komen, dus zo ging ik donderdag even naar "ons" baarsplekje om daar even met de hornet en een handlijn met wormen aan de gang te gaan. Al snel ving ik wat baarzen en zo had ik snel de emmer vol. Ik ging weer naar huis om af te wachten tot de visdag.
Mijn vader moest eerst even werken en was rond half 12 thuis en rond 12 uur reden we die kant op. We stonden al snel klaar om te vissen aan het, tot ons groot genoegen, gemaaide pad. Al bij de eerste worp was mijn dobber ineens verdwenen toen ik naar de ingooi van mijn vader keek. Wat een spanning geeft deze visserij, waar bevindt de vis zich? Zit de vis er nog bij? Ja...de lijn begint te lopen. Zou de vis al genoeg tijd hebben gehad om te eten en de haak goed in de bek hebben? Al die vragen weet je pas, wanneer je de lijn strak laat lopen en aanslaat. Ik sla aan en voel helemaal niets, de snoek was al verdwenen.
Toen was het de beurt van mijn vader. Een snoekje had zijn baars gepakt tijdens het binnenhalen dwars door de planten heen. Op dat moment, sta ik te gooien met mijn rapala jointed als ik ineens een tik voel en een draaikolk zie. De snoek mist de rapala. Ondertussen is mijn vader de snoek aan het drillen die zijn baars had gepakt, ik gooi nog een keer in en dit keer pakt de snoek die hem net miste de rapala wel. Sta je daar, met allebei een snoek eraan, helaas schiet de snoek van mijn vader los en helpt mij om de snoek te landen.
Een mooie snoek van 72cm.
Ondertussen heeft de snoek die mijn vader miste zijn baars weer gepakt, rustig glijd de dobber tussen de planten door. Dan het tikken van de dobber, de snoek draait de vis. Dan gaat de snoek ervandoor, mijn vader laat de vis "in de hengel" zwemmen. De vis hangt, maar door de hardheid van de baars is de haak niet goed gezet en wederom schiet de snoek los.
Ik loop naar de plek waar ik de mouse kwijtraakte aan een mooie snoek. Ik probeer weer om de snoek te verleiden. Vele worpen volgen zonder enige activiteit, dan ineens een draaikolk en een doffe dreun. Een snoek van 70cm heeft zich vergist in de rapala.
3 snoeken op 1 stuk, 1 van in de 90cm, 1 van 77cm en deze van 70cm.
Bijna tijd om weer naar huis te gaan. Ik wil toch nog even gooien en verrek, ik krijg beet. De snoek neemt de vis mee naar de overkant, dan komt de vis weer terug. Zoekend naar een plekje om te eten blijft ze lijn nemen. Met de lijn tussen mijn vingers voel ik de snoek zwemmen. Dan ineens stopt de vis, kleine tikjes voel ik aan de lijn. Een minuut gaat voorbij, dan schiet de vis ineens weg. Ik sla aan en voel een mooie weerstand. De snoek komt naar de kant, ik denk dat het de snoek van 72cm weer is. Op de kant aangekomen, blijkt dit inderdaad het geval. Snel onthaken en weer terug.
Voor de 2e keer onthaken.
Dit was een mooie afsluiter en zo gingen we weer op huis aan. Een lekker weekend weg staat voor de deur. Helaas niet te vissen, maar met mijn vriendin Anthousa en familie naar Burgers bush.