In de bus van Leeuwarden naar Drachten, zag ik dat het prachtig weer was en rijdend langs mooie wateren zag ik dat het water er mooi bij lag. Toen ik al een tijdje thuis was en had gegeten, belde Jornt. Hij zat in de bus van Leeuwarden naar Drachten en had precies dezelfde gedachten als mij. We besloten om even een natuurgebied op te zoeken, om de snoeken het leven kortstondig zuur te maken.
We besloten het bekende rondje gewoon te doen. Pratend over alle prachtige resultaten van vorig jaar, visten we het beginstuk af. We praatten over het feit dat we de laatste tijd slechte dagen mee maakten hier en dat we al die snoeken waarschijnlijk vingen, omdat ze alleen hierheen trekken voor de paaitijd. Opeens zag ik een snoek achter mijn Guus Yellowperch 12, en meteen daarna hing de lijn slap, ik voelde niks. Ik trok aan en toen ineens voelde ik weerstand. Of de snoek was meegezwommen of, hij had echt gemist en heeft hem daarna weer gepakt. De snoek deed het leuk in de dril en probeerde hevig om los te komen. Al deze pogingen hielpen niet en al snel werd de snoek geland.
Mooi snoekje van 63cm.
De snoek werd weer terug gezet en ging er snel vandoor. Niet veel verder, in een kruisend "kanaal" vangen we echt nooit iets. Net toen we het daar over hadden, gooide ik toch weer in, want het ziet er altijd zo mooi uit. Het aas raakt het water, en terwijl ik met mijn hengeltop een plekje tussen het riet zoek op te kunnen tikken. Voel ik ineens een tik. Een kleine snoek had het aas al te pakken voor ik een beweging had kunnen maken. Het kleine snoekje mat 46cm, deze werd zonder foto weer terug gezet.
Ik kan er nog een heel verhaal aanbreien, over wat we allemaal nog hebben afgevist. Maar dat leverde allemaal niks op. Geen tikje, geen misser, geen volger...Toch nog een leuke snoek gevangen en een kleine rover...