12-05-06: Een avond om nooit te vergeten.
Het is 11 mei, als ik tijdens een karpersessie een aantal karpers zie slurpen aan het oppervlakte. Meteen probeer ik met een korst, om zo'n prachtig beest aan de schubben te komen. Dit ging niet geheel als geplanned. Vol enthousiasme vertelde ik dit aan Jornt en die was toch wel nieuwschierig geworden. s'Middags waren we even te witvissen en hadden het zo over wat we vanavond even zouden doen. Er zat een oud echtpaar te vissen en Jornt besloot even te kijken, op dat moment stond de vaste stok van die man, enorm krom. Een karpertje van zo'n 50cm werd gevangen en Jornt wilde dat ook wel even proberen.
Die avond meteen na het eten naar de stek en vissen maar. Het knaagde aan mij, ik zat op een plek, waar ik geen vertrouwen in had, ondanks de vangst van vanmiddag, terwijl die karpers waarschijnlijk weer druk aan het slurpen zijn op die ene stek van gisteravond. Jornt was het er ook wel mee eens en zo reden we al snel naar die stek toe. Aangekomen op de stek, zag ik meteen al een karper azen. Met de bek boven water zocht de vis het oppervlakte af naar alles wat eetbaar is. We besluiten om op een aantal stekjes wat aas neer te gooien, maar er wordt geen interesse getoond.
We struinen door het riet en dan zien we ineens een prachtige schubkarper het oppervlakte afzoeken. We laten onze aasjes te water en wachten tot de karper het aas heeft gevonden. De karper komt in de buurt, nog een paar centimeter. Ze zou het nu toch moeten pakken??!! De karper schuift onder onze aasjes door en toont geen interesse. Nog verbaast van deze karper zien we andere karpers azen. We lopen er rustig heen, maar daar aangekomen zijn ze alweer verdwenen. Jornt besluit zijn penhengel in te zetten met wat maïs en gooit een handje vol erbij. Ik zie wat verderop een karper azen en loop er rustig heen. Een mooie spiegelkarper slurpt het oppervlakte af en stuit op mijn aasje. De karper zuigt het aas naar binnen en voordat ik aan kan slaan, is het er ook alweer uit.
Een eindje verderop schuiven twee schubkarpers net onder het wateroppervlakte door en af en toe steekt hun bek boven het water uit. Ik loop erheen, laat mijn aasje te water en wacht vol spanning af. De karper komt dichterbij en zuigt mijn aas naar binnen, de karper draait zich om en zwemt rustig weg. Ik sla aan en het water ontploft. De slip begint te gieren en een woeste karper schiet door de lelies. Vol adrenaline roep ik Jornt. Jornt had de kolkende massa al waargenomen en kwam met het schepnet mijn kant op. Dan ineens schiet de karper los...helemaal teneergeslagen sta ik te trillen als Jornt aan komt lopen. In de verte zie ik de deiningen van de karper die net is ontsnapt.
Het is al bijna donker en met deze gemiste kans zie ik het somber in nu we geen karpers meer zien azen. Jornt zit weer bij zijn penhengel, als ik toch nog een karper zie azen. Ondertussen gaat mijn telefoon, het is Jornt, hij heeft een wegloper gemist op zijn pen en meteen na het opnieuw ingooien van zijn pen, weer een wegloper. Wederom slaat Jornt in het luchtledige. Aangekomen op de plek waar de karper aan het azen was, zie ik een meerkoet. Waren dit de deiningen die ik zag?? De meerkoet maakt zich uit de voeten en dan zie ik een prachtige vis, een spiegelkarper is druk aan het azen. De karper schuift rustig van lelieveld naar lelieveld terwijl ik haar volg door het riet. Ik probeer mijn aas voor de karper te krijgen die op ongeveer 2 meter van de kant zwemt. Tot twee keer toe, lukt dit niet optimaal en de karper schuift er gewoon langs, de derde keer slaagt echter perfect en de karper zuigt het aas naar binnen en schuift verder. Ik sla aan, de karper draait zich direct om en trekt meteen meters lijn van mijn molen. Jornt heeft het schouwspel al waargenomen en komt als een gek mijn kant oplopen. De vis blijft diep en er komen enorme kolken naar boven. De slip giert terwijl Jornt naast we komt staan, met een enorme grijns op mijn gezicht sta ik een massieve vis te drillen. Jornt en ik staan beide enorm te genieten van de dril. De vis gaat alle kanten op en vecht voor wat ze waard is. Na een tijdje komt de vis voor het eerst boven, Jornt zegt dat het wel eens een hele grote vis kan zijn. De karper verdwijnt weer onder water en probeert wat lelies op te zoeken. Met moeite kan ik de vis er uit houden en vlak voor de lelies draait ze weer naar ons toe. Wederom komt de vis boven en dan vangen we pas echt een goede glimp op van de vis. Dit is een kapitale karper, deze moet op de kant. Na het losschieten van de schubkarper was ik natuurlijk erg bang dat ook deze vis los zou schieten. Jornt deed het net al in het water en ik probeerde of ik de vis enigzins deze kant op kon krijgen. Dit lukte prima, maar bijna bij het net, ging ze er weer vandoor. Niet veel later gleed ze dan toch het net in, een enorme opluchting en blijdschap. De vis werd snel het gras in getild en ontdaan van de haak die mooi in de zijkant van de lip zat. De karper ging de natte weegzak in en opgetild. 11 kilo, gaf de weegschaal aan!! 22 pond?!!! Ongelooflijk maar waar, mijn eerste 20 ponder is een feit.
22 Pond aan pure kracht.
Tijdens de fotosessie kan ik nog niet geloven wat ik in mijn handen heb. Een prachtige, massieve spiegelkarper. Gevangen aan het oppervlakte.
Natuurlijk ging deze vis weer terug in haar element.
Vol enthousiasme vertel ik Jornt hoe het allemaal ging. We besluiten naar huis te gaan, dit overtref je niet, dit hoef je niet te overtreffen, al hoop ik er stiekem wel op!