11-12-05

Nadat we vorige week een mooie dag hadden beleefd, wouden Rene en ik weer graag de polder in. Vandaag was dat een uitstekende dag. Westenwind kracht 3, bewolkt en niet koud met zo'n 8 graden.
Aangekomen bij onze nieuwe stek begonnen we vol vertrouwen te jerken. Ik met de Buster Jerk 1 en Rene met de Glyder van Guusbaits. Het duurde een tijdje en Rene merkte op dat de snoeken nog niet echt los waren. "Wat niet is kan nog komen" zei ik en vrij snel daarna kreeg ik een aanbeet. Eerst leek het een kleine snoek totdat deze zijn gewicht in de strijd zette en er nog een leuk knokpartijtje van maakte. Toch duurde het niet lang voordat een echte poldersnoek even een kijkje aan land mocht nemen.


Vrij snel een mooie snoek van 79cm!

Hierna was het echt een hele tijd stil en de bewering van Rene zou best wel eens waar kunnen zijn. Na een hele tijd jerken, kwamen we aan bij een klein versmallinkje tussen twee petgaten. Toch een plek waar regelmatig een snoek ligt. Rene kreeg dan ook snel een misser en de worp erna klapte er een leuke snoek op. Deze was zeer energiek tijdens de dril, maar ook deze snoek moest even zijn stekje onder water verruilen voor een bezoek aan land. Na de foto ging ook deze groene jager natuurlijk weer snel terug.


Niet verwacht, toch gekomen! Mooie snoek van 68cm voor Rene

Mijn reactie na een vangst op een bepaalde plek, is vaak om door te lopen en daar weer verder te vissen. Rene merkte echter op dat hier wel vaker meer snoeken liggen. Ik gooide dus nog maar een keer in en maar goed ook! Vlak voor de kant kreeg ik een aanbeet van een zeer drukke snoek.


Binnen vijf minuten een snoek van 57cm

Na deze vangst zou de stek toch wel "leeg" zijn? We probeerden het echter toch nog even en... Rene haakte weer een snoekje. Ditmaal iets dunner dan de vorige en dus ook zeker een ander exemplaar.


Daarna meteen nog maar 1 van 58cm!

Het vertrouwen was weer terug en we gingen op weg naar een nabij gelegen vaart. Hier kregen we echter geen enkele aanbeet, ook niet in een aanliggend slootje. Het was jammer, maar de koffiepauze in de vogelhut en de prachtige natuur maakten erg veel goed.