Vandaag stond een ochtendsessie met onze gastvisser Theun geplanned. Theun en ik waren donderdagavond even op stekkenjacht geweest, maar we besloten toch een bekend plekje te proberen. Donderdagavond ook meteen even wat gevoerd en zo volgden vrijdag en zaterdag nog. Het voeren was gedaan en moest ons de nodige karpers op gaan leveren.
We hadden er vertrouwen in, het weer zat mee, want het zou rotweer worden maar dit bleef gelukkig uit. Al snel begon mijn top te tikken en kreeg Theun beet op zijn met pen uitgeruste hengel. Rustige tikjes op mijn top, het langzaam strak lopen van mijn draad, wat resulteerde in minieme piepjes, allemaal tekenen van azende karpers op je stek. Helaas was er niet één die goed doorzette.
Theun pakte nog een mooie brasem op een haak vol maïs. Zijn grootste brasem tot nu toe.
De brasem van 47cm.
Hierna gaven we al snel de moed op. Weer een dag vissen zonder karper voor mij...de 4e keer achter elkaar. Theun ving vorige week in hetzelfde water nog een mooie spiegel, zo onvoorspelbaar die beesten. Volgende keer beter.
De avond volgde en ik wou persé een vis vangen. Ik besloot mijn pickertje te pakken en nam ook een karperhengel mee. Ik had nog wat boilies over van de ochtendsessie. Aangekomen op de stek gooide ik 2 handen vol boilies in het water en gooide daar midden in, mijn met haak voorziende boilie. De winkle picker beaasde ik met worm en deed wat voer in mijn korfje. Ik gooide in en wachtte op de meestal snelle eerste aanbeet. Die kwam, alleen niet op de picker, ik kreeg een klein runnetje op mijn karperhengel, ik rende erheen sloeg aan maar helaas hing de karper niet.
Om een lang verhaal kort te maken, ik heb geen enkele aanbeet gehad op de picker, iets wat ik nog nooit meegemaakt heb! Tijdens het opruimen van mijn picker, kreeg ik nog 3 kleine piepjes uit mijn optonic. Het draad ging van strak naar slap en daarna bleef het stil. Toen ben ik maar gestopt, binnenkort maar weer even zien.