Jornt en ik zouden vandaag even te vissen, ik zou Jornt even ophalen en naar een stek net buiten Drachten gaan om even achter de snoeken aan te gaan. Bij Jornt aangekomen besloten we toch ergens anders heen te gaan, dus snel alles overgeladen naar de auto met de meeste benzine en rijden maar. Het was bewolkt, na een hele week van zon en heerlijke warmte zochten we de waterkant op terwijl het bewolkt was. Op de rit erheen werd het al steeds lichter en lichter. De zon scheen dus ook weer volop toen we eenmaal aan het vissen waren en de 30 graden was weer snel bereikt. We hadden er weinig vertrouwen in, want de snoeken zijn al tijden sloom en hebben er totaal geen zin in. Zo bleek ook wel deze dag. Tijden lang gooiden we prachtige plekken af, maar geen enkele aanbeet gehad.
Stugge doorzetters als wij zijn visten wederom een stuk af waar we al waren geweest en tijdens het omhoog tillen van mijn bucktail spinner klapte er een kapitale snoek op. Ik kon gooien wat ik gooien wou, maar een tweede aanval deed ze niet. Ik liep verder, maar toch wilde ik deze snoek vangen. Ik liet het plekje even met rust en ging er na een tijdje weer heen. Bij de tweede worp was het raak, de snoek kwam recht omhoog zetten en pakte vol overgave mijn bucktail spinner. De snoek ging meerdere malen even door de slip, maar door het warme weer wilde ik er ook niet al te lang over doen. De snoek kwam bij de kant en Jornt pakte haar snel in de kieuwgreep. Meteen viel op hoe dun de snoek was, een grote kop, maar geen eten in het buikje.
Dunne 81er met een grote kop.
Dit was de enige actie van de hele dag, een prachtige vis met even prachtige weer. Een genot om dan in de natuur aanwezig te zijn.