01-10-05
Alweer 1 oktober, dit betekent voor mijn vader, Jornt en mij een nieuw seizoen bij locatie X. Wat is nou locatie X? Locatie X is natuurlijk een geheim plekje van ons. Ik weet 100% zeker dat Jornt, mijn vader en ik de enige mensen zijn in heel nederland die hier vissen en dit legaal doen. Het is een veenplas waar het niet dieper is dan een meter, vol begroeiïng en natuurlijk zitten er genoeg snoeken. De laatste jaren lopen de metervangsten erg achteruit en daarom proberen we vanaf vorig jaar op een andere manier deze snoeken wel te vangen, namelijk met Jerkbaits. Vorig jaar hebben we met Jerkbaits behoorlijk wat succes geboekt en hopelijk levert het ons dit jaar wederom wat mooie snoeken op.
Ik kom aan op de plek, klim over het hek waarop een bordje staat: "Natuurreservaat, verboden toegang". Met 2 hengels en een emmer met aasvissen loop ik richting de stek. Het riet en de brandnetels staan tot over mijn hoofd. Dit gaat even duren voor ik op de stek ben. Met jeukende handen kom ik aan op de stek en beaas mijn hengel met een mooie voorn. Ik smijt in en begin rustig wat te spelen. Wat een spanning geeft deze manier van vissen altijd. Je vraagt je af, wanneer er een dikke deining op je dobber afkomt en een draaikolk ziet en dan natuurlijk hopelijk je dobber niet meer. Nog steeds in mijn eerste worp komt de vis alweer dicht bij mij in de buurt, vlak voor een lelyveld laat ik de vis even liggen en op dat moment klapt er een snoek op. Helaas verdwijnt mijn dobber niet. Ik probeer nogmaals de snoek te verleiden, maar dit lukt niet. Ik gooi weer ver in en laat de vis rustig mee driften op de wind.
Ondertussen heb ik mijn jerkhengel gepakt en loop ik naar het slootje dat achter de plas ligt. Ik heb natuurlijk na gister de guus glyder 14 eraan en begin te tikken. Opeens een doffe dreun, ik denk bodem, want het is niet zo diep in dat slootje, dan ineens een draaikolk die boven komt. Toch een snoek dus, maar deze bleef niet hangen. Ik vis zorgvuldig door, maar de snoek heeft er geen zin meer in. Ik besluit weer even te gaan spelen met het visje, wat inmiddels aardig is afgedreven. Ik sleep de vis rustig mijn kant op, maar ik verneem geen enkele beweging.
Ik loop een stuk verder en smijt daar in een gat tussen de planten in. Ik begin weer te spelen en bij een lelyveldje is het raak. De dobber zeilt weg en er komt een leuke draaikolk boven. Dit kan niet anders dan een mooie vis zijn denk ik bij mezelf. Ik wacht niet te lang en sla aan, vis! Ik merk al snel dat het toch een kleine snoek is en al snel ligt de snoek op de kant.
Een leuk begin voor de eerste dag vissen, 50cm.
Een tijd later, in afwachting op een grote vis, besluit ik weer te gaan jerken in het slootje. Ik loop naar een driesprong en knoop mijn mouse eraan van Axx. Een prachtige streamer die in dit water vast een geweldige werking moet hebben. Meteen de eerste worp wordt de mouse bruut gegrepen door een prachtige snoekdame van dik in de 90cm. Door het heldere water zie ik de snoek vechten op een diepte van zo'n 100cm. Ik zie dat de streamer in het scharnier zit en weet dat deze bijna niet los kan schieten. De snoek vecht voor wat ze waard is en komt dan langzaam maar zeker naar de kant. Zeker weten dat deze groter is dan die van gister. Ik probeer een weg te vinden naar de kant van het water, ik zit vast aan een doornstruik en kijk achterom, ik hoor de snoek een sprong maken, kijk weer terug. Zie de snoek volledig uit het water komen en zichzelf om mijn draad draaien. Zo snel als ik kan doe ik de hengel naar beneden, maar het is te laat. Het gewicht van de snoek komt op het nylon draad en knapt, of toch niet? Bij nader inzien is het de wartel van mijn titanium spinstang die is gebroken.
De gebroken wartel.
Teleurgesteld sta ik naar de wartel te kijken en naar het water. Ik knoop zo snel als ik kan een ander stuk kunstaas eraan en kijk of de snoek nog wil toehappen. Een snoek verspelen, jammer, maar dat deze dan kunstaas in zijn bek heeft en hier last van heeft, dat is nog minder. Helaas wil de snoek niet meer bijten en ik probeer weer met het visje een snoek te verleiden. Ik gooi en gooi op een prachtig stukje, maar dit levert niks op. De kikker van Jornt maar even proberen. Ik sleep de kikker dwars door de planten heen, maar geen reactie. Ik gooi nogmaals in. Dan ineens vanuit het niets komt er een reiger aan die achter de kikker aanvliegt en de kikker probeert te pakken. Ik draai zo snel ik kan de kikker binnen en de reiger houdt het voor gezien. Bizar, 2 weken terug een aalscholver die mijn snoek op wou eten en nu een reiger die het gebruikte kunstaas wel even zou verorberen.
Ik kijk naar mijn dobber na deze vreemde gebeurtenis en zie dat deze vreemd op en neer tikt. Typisch het tikje van een snoek die een visje draait. Dit blijkt het geval, want niet veel later verdwijnt de dobber met een redelijke snelheid. Ik sla aan en haak een net wat groter snoekje dan de eerste.
Een snoekje van 54cm.
De dag is voorbij gevlogen, helaas nog geen dikke snoeken. Binnenkort met mijn vader proberen en aangezien Volkmar van poldersnoeken.nl en de crew van metersnoeken.nl altijd met dode baars vissen, lijkt me dit geen slecht plan om eens te proberen.