Een stek waar we al een tijdje niet meer waren geweest maalde in mijn hoofd. Na het succes van afgelopen dagen zou het daar ook succesvol moeten zijn. Het is exact hetzelfde type water, diepte, helder water en zelfs de omgeving. Vol vertrouwen begon ik te vissen. De bucktail van Jeroen er weer aan en gooien maar. Het blijft stil, lang stil, op de plekken waar we normaal altijd wat vingen gebeurd helemaal niks. Is het dan toch stek gebonden dat ze los zijn? Ik probeer verschillende soorten kunstaas, zoals Guus Glyder Yellowperch en de Busterjerk. Ook op deze stukken kunstaas geen enkele actie.
Ik loop al vissend terug over de stekken waar ik al was geweest, maar er gebeurd helemaal niks. Dan de veenplas ernaast maar even proberen. Ik sta al een tijdje op een stek te gooien als ik ineens een snoek achter mijn Yellowperch aan zie komen. De snoek bedenkt zich en draait zich om. Wederom wissel ik wat van kunstaas om de snoek toch te verleiden, dit lukt helaas niet. Ik loop wat verder en gooi scheef over de vorige stek heen. Ver van mij af, krijg ik een aanbeet, de snoek blijft diep en de slip is zelfs te horen. Al snel zie ik dat het om een klein exemplaar gaat die niet helemaal goed gehaakt zit. De middelste dreg zit onder in de kieuw en zo komt de snoek binnen.
Eindelijk een snoek, 58cm.
De snoek wordt snel weer te water gelaten en zwemt snel weg. Een eind verderop volgt nog een aanbeet. Ditmaal op de bucktail, ik bekijk de snoek en merk dat het waarschijnlijk om dezelfde snoek gaat als net, de kieuw had namelijk een gat van de haak en de tekening kwam overeen nadat ik de foto had bestudeerd.
Niet lang hierna zie ik iets achter mijn bucktail aankomen en af en toe voel ik een tik, pas op het laatste moment pakt het snoekje de spinner goed en komt er een klein snoekje de kant op.
Een klein rovertje van 49cm.
Ik vis heel wat water af, maar de grote snoeken laten zich niet zien. Ik besluit een andere stek op te zoeken, maar maak nog wel wat worpjes. Ik voel een felle tik en ja, nummer 4 van de dag is ook binnen, ik meet de snoek op en is exact 58cm. Weer dezelfde? Ik bekijk de snoek en zie wat wonden, wonden die het andere snoekje van 58 niet had. Ook is de tekening anders.
De 3e 58er, nummer 4 alweer.
Zo vang je een hele tijd niks en zo vang je binnen een uurtje 4 snoekjes. Ik besluit de stek te verlaten en rij naar een stek waar Jornt ooit een metersnoek had verzilverd. Ik had over deze stek nagedacht de afgelopen en tijd en was er van overtuigd dat ik hier wel een snoekje zou moeten vangen.
Ook hier bleef het een lange tijd stil, ik bel met Jornt en vertel hem dat ik bijna op het stekje ben waar hij zijn meter ving. "Ik bel wel als ik hem heb", ik loop naar de stek en gooi een eind naar links. Vlak voor wat overgebleven stengels van een lelyveldje zie ik een enorme deining en niet lang erna volgt er een doffe dreun. Al snel zie ik dat het niet om de metersnoek gaat, maar het is toch een forse snoek. De snoek geeft een prachtig gevecht, wanneer de snoek tekenen van opgeven begint te vertonen, kruip ik rustig naar de waterkant, bijna glij ik het water in, maar ik kan mezelf nog net "staande" houden. Ik pak de snoek in de nek en til haar de kant op. Ik meet de snoek, 80cm precies? Nog een keer het lint erbij, ja, 80cm, niet meer, niet minder.
Dan toch nog een prachtige snoek zo op het einde van de dag.
Het begint te sneeuwen, anders dan eerst op de dag. Geen blauwe lucht meer die achter de bui aankomt, het wordt grauwig grijs, tijd om naar huis te gaan. Toch weer 5 snoeken weten te vangen, 3x 58cm, waarvan 2x dezelfde snoek. 1x 49cm en een snoek van 80cm.